Notatki na studia notatki i ściągawki

Witam na nowej stronie. Dajnotatki.pl to serwis w któreym można zaleźć materiały przydatne do nauki. Na chwilę obecną skupiamy się na materiałach potrzebnych studentom. Nie mamy w swoim archiwum notatek z gimanzjum i liceum.

Najważniejsze jest to, że wszystkie publikowane w naszym serwisie materiały to faktyczne notatki z zajęć, notatki z ćwiczeń, zapiski z wykładów.

Dajnotatki.pl do duża baza notatek studenckich. Dostępne od zaraz i beż żadnych limitów czy ograniczeń. Jeżeli niebawem masz kolokwium i szukasz materiałów do powtórki, egzamin już za kilka dni czy po prostu chcesz powtórzyć materiał zobacz naszą bazę notatek ze studiów.

SKORZYSTAŁEŚ SAM !!!  DAJ NOTATKI INNYM !!!

napisz do nas jakie masz notatki

Król Podwójna rola monarchy

Dux – jako władca senioralny na bezpośrednio sobie podległym obszarze. Rex – jako zwierzchnik innych wodzów senioralnych, stał w ten sposób na czele hierarchii lennej. Bezpośrednimi wasalami króla byli wesele korony.

Wsparcie kościoła Król jako namiestnik Boga jest nietykalny. Ideologia ta miała wywyższyć króla ponad innych władców. Dziedziczenie tronu

1)Kapetyngowie dążąc do wzmocnienia swojej władzy doprowadzili do wyeliminowania wolnej elekcji i zapewnienia ciągłości władzy w ramach rodziny. 2)W XI ustaliła się zasada, że syn króla jest za życia swojego ojca wybierany przez możnych i uzyskuje tytuł króla desygnowanego. Stosowanie desygnacji przez dłuższy okres czasu doprowadziło do ustalenia się dziedziczności tronu (ost. des. był Filip August). 3)Ustaliła się w ten sposób zasada, że syn zmarłego króla jest jego następcą, zaliczona do praw zasadniczych. 4)XIII – zasadę dziedziczności odniesiono do mężczyzn w linii prostej z zastosowaniem primogenitury. 5)XIV (Lex salica) – wykluczono z dziedziczności kobiety oraz ich synów.

6)Teoria statutowa (XV) – teoria sformułowana przez legistów, zgodnie z którą najstarszy syn króla z mocy prawa jest urodzonym dziedzicem korony. Pełnie praw uzyskuje wraz ze śmiercią swojego poprzednika, przed koronacją. Następca nie mógł: zrzec się swoich praw abdykować swobodnie dysponować koroną 7)XIV – zasada ni

Przebieg procesy zjednoczeniowego: 1)Ludność pierwotna – spokrewniona z Iberami. 2)Najazd Celtów (VI-IV w.p.n.e.). 3)I wyprawy Rzymian – za Juliusza Cezara (55 i 54 r.p.n.e.). 4)Podbój wyspy przez Rzymian – za Klaudiusza (43-78 r.). Powstały 2 rzymskie prowincje: Pn. i Pd. Brytania. 5)Ustąpienie Rzymian ( V w.) 6)Najazdy ludów celtyckich i plemion germańskich. 7)Szczepy Anglów, Sasów, Jutów i Fryzów wypierają Celtów w kierunku pn. i zach. i toczą ze sobą walki o hegemonię. 8)VII w. – było ich 7 (Heptarchia). 9)Przyjęcie chrześcijaństwa, utworzenie arcybiskupstwa w Canterbury . 10)IX w. I próba zjednoczenia kraju przez Egberta (król Wessexu). 11)Najazd Skandynawów. 12)Zjednoczenie państwa przez Alfreda Wielkiego (król Wessexu). 13) Podział państwa na 2 części. 14)Następcy Alfreda narzucili zwierzchnictwo Duńczykom, formalnie jednocząc oba narody. 15)II fala najazdów duńskich. 16) XI w. podbój państwa przez Kanuta Wielkiego (król Danii). 17)Edward Wyznawca wyznaczył na swojego następcę Wilhelma. 18)Zwycięstwo Wilhelma nad Haroldem pod Hastings w 1066r. daje początek państwu anglosaskiemu.

Państwo anglosaskie Cechy ustroju Mimo długotrwałej okupacji wojskowej nie uległ większym wpływom rzymskim. Zarówno ludność miejscowa jak i napływające plemiona germańskie odrzuciły rzymski system organizacji prowincji, który ulegając likwidacji ustępował teutońsko-celtyckim instytucjom. Podobieństwa do ustroju frank

FRANCJA w latach 1789-1946

Monarchia ograniczona (1789 -1792)

Początek rewolucji francuskiej: Zwołanie 5 V 1789r., po 175 latach przerwy, Stanów Generalnych, które ogłosiły się: 17 VI Zgromadzeniem Narodowym, a następnie 9 VII Konstytuantą rozpoczyna pierwszą fazę burżuazyjnej rewolucji francuskiej. Kiedy Ludwik XVI nakazał ściągać siły wojskowe z Wersalu, aby rozwiązać Zgromadzenie i zdymisjonować zwolennika reform, ministra finansów Neckera, w Paryżu wybuchło po­wstanie. 14 VII 1789r. lud paryski zdobył Bastylię, symbol królewskiego despotyzmu. Wkrótce fala re­wolucyjna ogarnęła całą Francję. Masowe wystąpienia ludności wiejskiej (tzw. „Wielka Trwoga”) zaniepoko­iły burżuazję.

W obawie przed powszechnym powstaniem chłopskim, z 4 na 5 VIII 1789r. Konstytuanta uchwaliła zniesienie ustroju feudalnego, likwi­dując przywileje szlachty, oraz powinności feudalne chłopów wobec panów. W dekretach z 5-11 VIII: zniesiono osobiste poddaństwo chłopów ciężary rzeczowe, związane z ziemią, należące do sfery tzw. „feudalizmu kontraktującego”, miały być utrzymane, z przyznaniem chłopom jedynie prawa do ich wykupu zniesiono sądownictwo patrymonialne zniesiono wszelkie przywileje podatkowe i kupno urzędów.

Kolejne zasadnicze uchwały Konstytuanty: Deklaracja praw człowieka i obywatela z 26.VIII. 1789 r.; reformy zarządu terytorialnego; reformy sądownictwa; reformy w dziedzinie stosunków wyzn

KRÓL Ugruntowanie silnej władzy za dynastii anglosaskiej i pierwszych Plantagentów W Anglii związek pomiędzy królem a poszczególnymi wasalami nie został zerwany. Winni oni byli posłuszeństwo i zobowiązani byli do świadczeń jego rzecz (szczególnie w razie wezwania królewskiego do osobistej służby wojskowej). Tarczowe – specjalna opłata płacona przez lenników, którzy chcieli uchylić się od obowiązku służby wojskowej (od Henryka I). Uprawnienia króla Najwyższy zwierzchnik lenny. Strażnik pokoju w państwie (złamanie miru królewskiego – ciężka zbrodnia, podlegało sądowi królewskiemu). Prawo wydawania ustaw. Kierowania polityką zagraniczną. Powoływanie urzędników. Dążenia baronów do ograniczenia władzy królewskiej Do czasu wzmocnienia swojej pozycji feudałowie normandzcy popierali silną władzę króla. Od XII w. zaczęły występować konflikty między królem a dążącymi do ograniczenia jego władzy baronami. Doprowadziło to do wydania 3 przywilejów na rzecz feudałów świeckich i duchownych (1110,1135,1136), zawierające pewne ustępstwa, zwłaszcza w dziedzinie fiskalnej. Wzrost znaczenia władzy królewskiej za Henryka II Odrzucił ograniczenia wynikające z wydanych przez swoich poprzedników kart swobód. Ugruntował swoją pozycję i położył kres uzurpacjom baronów. Henryk III Za jego panowania doszło do współrządców feudalnej oligarchii przez ustanowienie na mocy prowizji oxfordzkich specjalnych organó

Geneza i treść państwa prawnego w I połowie XIX w.

Pojęcie „państwo prawne” (Rechtsstaat) pojawiło się w słowniku niemieckiej doktryny politycznej na początku XIX wieku.

Poszukiwanie źródeł idei państwa prawnego: Ideę państwa prawnego historycznie wywodzono z różnych źródeł, często bardzo odległych. M.in. została ona umiejscowiona w monarchii absolutnej we Francji w XVI w., kiedy to J. Bodin snuł rozważania na temat prawa i utożsamiał je ze sprawiedliwym rozkazem suwerena. Wg innych koncepcji genezy państwa prawnego szukać należy w ideologii niemieckiej doby reformacji a konkretnie w postanowieniach pokoju augsburskiego z 1555r., albo też w katolickiej doktrynie o powinnościach mo­narchy. Idei tej doszukiwano się też w: dziełach H. Grocjusza dziełach K. Monteskiusza zasa­dach ustroju angielskiego doktrynie J.J. Rousseau, dla którego źródłem prawa była wola powszechna w rozważaniach E. Kanta, który państwo oparte na ustawach przeciwstawiał państwu działającemu tylko na zasadzie władzy.

Robert von Mohl: Za twórcę terminu „państwo prawne” uważa się Roberta von Mohla, profesora prawa, liberała i polityka. W latach 30. XIX w. Mohl opublikował pracę pt. „Nauka policji zgodnie z zasadami państwa prawnego”. Mohl dokonał po­działu prawa państwowego na konstytucyjne i admi­nistracyjne. Prawa jednostki, zdaniem Mohla, przed ingerencją państwa zabezpieczać może prawo konsty­tucyjne, bo

I. Państwo Kijowskie

Oleg – pierwszy historyczny władca Rusi, księże nowogrodzki, na­stępca legendarnego wodza Waregów – Ruryka, według tzw. „normańskiej teorii”, protoplasty dynastii panu­jącej w staroruskim państwie. Kijów uzyskał rangę centrum politycznego Rusi. Podporządkowawszy Nowogród Wielki kontynuował proces jednoczenia ziem wschodnio-słowiańskich, znacznie rozszerzając granice państwa. Igor – dwukrotnie przedsiębrał wyprawy na Konstantynopol zawierając nowe traktaty z cesarzem bizantyjskim (941 i 944). W 945r. zginał podczas wyprawy na Drewlan. Olga – objęła regencję po Igorze. Świętosław – roz­szerzył granice państwa podbijając ludy Kau­kazu, zwyciężając w 965r. Chazarów i w 971r. Bułgarów. Po jego śmierci rozgorzała na Rusi wojna domowa między jego synami. Wło­dzimierz ( zw. Wielkim, Świę­tym) – za jego panowania doszło do wzrostu potęgi państwa, roz­szerzenia i utrwalenie granic (m.in. zaj. Grodów Czerwieńskich, wyprawa na Krym). Starał się zapewnić ład wewnętrzny i dążył do wytwo­rzenia jedności narodowej plemion ruskich. 988r. – chrzest Rusi, przyjęty w obrządku greckim. 990r. – ślub z siostrą cesarza Anną.

Jarosław Mądry – rozkwit państwa, dalsze rozszerzenia granic (podporządkowanie ludów nadbał­tyckich i ponowne przyłączenie Grodów Czerwieńskich w 1031r.). Ruś Kijowska rozwinęła rozległe stosunki p

I. POJĘCIE

Logika – od greckiego „logos”, które znaczy „słowo”, „myśl”. Logika to pojęcie wieloznaczne; to dziedzina wiedzy, która zajmuje się metodami poprawnego uzasadniania, definiowania i wnioskowania. Przez logikę rozumie się niekiedy pewną prawidłowość myślenia (poprawne myślenie to myślenie logiczne, czyli zgodne z prawidłami logiki), niekiedy pewną dyscyplinę naukową, a więc uporządkowany zbiór wiedzy o pewnym przedmiocie.

1) Logika formalna – dedukcyjna

Zajmuje się analizą oraz uzasadnianiem języka jak też wnioskowań. Rozwija rozumowania w postaci sformalizowanej. Operuje na pewnych zmiennych oraz stałych logicznych. Daje wniosek niezawodny, schematy są sformalizowane pq. Podstawowe działy nazywa się rachunkami – rachuje się: zdaniami, własnościami, symbolicznie. Wyróżniamy działy takie jak: rachunek zdań (na nim opiera się cała logika) rachunek nazw rachunek predykatów rachunek relacji

Zajmuje się głównie wnioskowaniami dedukcyjnymi, które są niezawodne (tzn. od. prawdziwych przesłanek nigdy nie dochodzimy do fałszywych wniosków). Obejmuje zadnia sformalizowane na wypowiedziach, którym można przypisać wartości logiczne prawdy lub fałszu.

Wśród logik formalnych wyróżnia się: a)klasyczne – oparta na zasadzie dwuwartościowości, twierdzenia są prawdziwe albo nie. b)nieklasyczne – wielowartościowa, rozpatrują więcej niż 2 wartości logicz

ZASADY INTERPRETACJI PRAWA MIĘDZYNARODOWEGO

Brak rozwiniętego i wszechstronnego systemu sądownictwa międzynarodowego powoduje, że zasady wykładni tego prawa nie mają tak usystematyzowanego i ustabilizowanego charakte­ru, jak w prawie wewnętrznym.

Zasada clara non sunt interpretanda : W prawie międzynarodowym akceptuje się ją (in claris non fit interpretatio). Nazywana niekiedy formułą Vattela. Przepis, który jest jasny i nie budzi wątpliwości zasadniczo nie wymaga interpretacji. Jednakże nawet od jasnego sensu przepisu należy odstąpić, gdyby prowadził do rezultatów oczywiście absurdalnych lub nieracjonalnych.

Dyrektywy preferencji: Problem wyboru dyrektyw preferencji w przypadku kolizji różnych rezultatów interpretacyjnych potwierdza tezę, że w prawie międzynarodowym nie doszło do wykształcenia się w pełni rozwiniętych i powszechnie akceptowanych kanonów wykładni. Dominują trzy podstawowe stanowiska (szkoły) zakładające odmienne standardy wykładni norm tego prawa:

1. Tekstualizm Punktem wyjścia wykładni powinien być zawsze tekst, w którym zawarta jest norma p.m. i gdy jest jasny i niewątpliwy interpretator powinien się na nim opierać. Opowiada się za klasyczną zasadą prymatu wykładni językowej.

2. Intencjonalizm Kładąc nacisk na dominujące znaczenie w p.m. norm traktatowych interpretacja norm tego prawa powinna koncentrować się na woli  zamiarach i intencjach kontraktujących stro

I. POJĘCIE

Cel wykładni: ustalenie znaczenia przepisu prawnego lub jego fragmentu zgodnie z prawem i w oparciu o przyjęte w doktrynie i orzecznictwie dyrektywy wykładni (w razie występowania wątpliwości, co do znaczenia przepisu).

1. Teoria klaryfikacyjna Polega na wyjaśnianiu sensu przepisów budzących wątpliwości. Jest kanonem wykładni.

2. Teoria derywacyjna Wykładnia to rekonstruowanie z przepisów prawnych norm prawnych. (L.M. – ta teoria jest wadliwa; ustalanie znaczenia to tylko 1 z etapów).

3. Teoria deklaratoryjna Wykładnia to odtwarzanie sensu przepisów prawnych, a nie tworzenie. Tradycyjny, utrwalony przez pozytywizm prawniczy punkt widzenia.

4. Teoria konstytutywna W pewnych sytuacjach wykładania ma charakter twórczy – nie każda jednak.

Rozwijanie prawa  „Rechtsfortbildung”. Ze względu na same właściwości tekstów prawnych wykładnia ma charakter twórczy, kreatywny. Nie zawsze możliwa jest interpretacja odtwórcza. Zyskała zwolenników w latach 60. i 70. na skutek rozwoju badań nad językiem (Dworkin). Orzecznictwo: sytuacje nadzwyczajne, wymagające szczególnego uzasadnienia. Hart: „Open texture of law”  pojęcia języka potocznego mają często cząstkową, niezupełną interpretację. Czasami język milczy i trzeba wtedy interpretować twórczo.

Kiedy wykładnia ma charakter twórczy: Odstępujemy od jasnego sensu językowego. Przypadki wykładni rozszerzającej i zwę