Anglia 2
Wielka Karta Wolności z 1215r. (Magna Charta Libertatum) Przywilej, który ze względu na swoje zaprzysiężenie przestrzegania jego postanowień przez króla i baronów nosił znamiona dwustronnej umowy.
1)Ściąganie tarczowego i innych opłat lennych tylko za zgodą Wielkiej Rady Królewskiej. 2)Zakaz przekazywania innym władzom spraw podlegających sądowi królewskiemu. 3)Żaden wolny człowiek nie może być aresztowany, więziony ani pozbawiony mienia bez prawomocnego wyroku sądowego. 4)Gwarancja przyznana hrabim i baronom, że będą sądzeni tylko przez sąd równych sobie (iudicum parium). 5)W razie wymierzenie kary majątkowej należy skazanemu pozostawić taką część majątku, aby wystarczyła mu na utrzymanie. 6)Zapewnienie duchowieństwu zupełnej wolności kanonicznych wyborów. 7)Potwierdzenie przywilejów miast i wolności handlu. 8)Zakaz sprowadzania obcych żołnierzy najemnych do Anglii.
Art. 61 określał sankcje naruszenia postanowień Wielkiej Karty (prawo oporu) – komisja złożona z 25 baronów miała prawo wezwać ludność do czynnego oporu przeciwko władcy. Należało zachować jednak nietykalność króla i jego rodziny. W późniejszych redakcjach zapis ten był pomijany. Detronizacje królów przez Parlament: Edward II – pod zarzutem złamania zobowiązań przyjętych w przysiędze koronacyjnej. Ryszard II – dążenie do stworzenia monarchii absolutnej. Wojna Dwóch Róż – 1455-1485. Absolutyzm w Anglii prowadzony został przez Henryka VII Tudora, utrwalony przez Henryka VIII, Edwarda VI i Elżbietę I. Cechy: silna władza centralna, autorytet monarszy. Umacniają go: reformacja, ekspansja kolonialna oraz rozwój gospodarki.
Petycja o prawo – 1628r.
Zawierała zarzuty pod adresem króla i zabraniała:
Nakładania i pobierania podatków bez zgody Parlamentu.
Naruszania postanowień Wielkiej Karty Swobód.
Wiezienia kogokolwiek bez podania powodów.
Przymusowego kwaterowania żołnierzy w domach prywatnych.
Funkcjonowania w czasie pokoju sądów wojennych.
Mimo zatwierdzenia petycji król jej nie przestrzegał.