Anglia

Przebieg procesy zjednoczeniowego: 1)Ludność pierwotna – spokrewniona z Iberami. 2)Najazd Celtów (VI-IV w.p.n.e.). 3)I wyprawy Rzymian – za Juliusza Cezara (55 i 54 r.p.n.e.). 4)Podbój wyspy przez Rzymian – za Klaudiusza (43-78 r.). Powstały 2 rzymskie prowincje: Pn. i Pd. Brytania. 5)Ustąpienie Rzymian ( V w.) 6)Najazdy ludów celtyckich i plemion germańskich. 7)Szczepy Anglów, Sasów, Jutów i Fryzów wypierają Celtów w kierunku pn. i zach. i toczą ze sobą walki o hegemonię. 8)VII w. – było ich 7 (Heptarchia). 9)Przyjęcie chrześcijaństwa, utworzenie arcybiskupstwa w Canterbury . 10)IX w. I próba zjednoczenia kraju przez Egberta (król Wessexu). 11)Najazd Skandynawów. 12)Zjednoczenie państwa przez Alfreda Wielkiego (król Wessexu). 13) Podział państwa na 2 części. 14)Następcy Alfreda narzucili zwierzchnictwo Duńczykom, formalnie jednocząc oba narody. 15)II fala najazdów duńskich. 16) XI w. podbój państwa przez Kanuta Wielkiego (król Danii). 17)Edward Wyznawca wyznaczył na swojego następcę Wilhelma. 18)Zwycięstwo Wilhelma nad Haroldem pod Hastings w 1066r. daje początek państwu anglosaskiemu.

Państwo anglosaskie Cechy ustroju Mimo długotrwałej okupacji wojskowej nie uległ większym wpływom rzymskim. Zarówno ludność miejscowa jak i napływające plemiona germańskie odrzuciły rzymski system organizacji prowincji, który ulegając likwidacji ustępował teutońsko-celtyckim instytucjom. Podobieństwa do ustroju frankońskiego: podobny system gospodarczy, feudalna forma organizacji państwa, podział królestwa na hrabstwa i patrymonialny charakter władzy królewskiej. Królowie anglosascy nie osiągnęli nigdy tak silnej pozycji jak monarchowie Franków w pewnych okresach. Zgromadzenie Mądrych Witenagemoot Wybierało i kontrolowało króla. Współuczestniczyło w wydawaniu ustaw. Mianowało w porozumieniu z królem najwyższych dostojników państwowych. Rozstrzygało o wojnie i pokoju. Udzielało lub odmawiało zgody na nadanie gruntów publicznych. Sprawowało najwyższe sądownictwo. Shires Okręgi, na które podzielone było państwo. Odpowiadały kontynentalnym hrabstwom. Ealdorman (earl) Stał na czele hrabstwa. Mianowany przez króla w porozumieniu z wianami spośród miejscowych możnych. Reprezentował w zasadzie interesy lokalne. Sprawował władzę nad pospolitym ruszeniem. Geref Był faktycznym przedstawicielem króla w hrabstwie. Z czasem nazywany scire-gerefem, z czego wywodzi się nazwa szeryf. Władza sądownicza. Podział teryt. Hrabstwa  Setnie  Gminy wiejskie

Skutki najazdu normandzkiego: Upadek państwa anglosaskiego, ale niektóre instytucje z tego okresu zostały zachowane. Krwawe walki prowadzone zwłaszcza na północy Anglii doprowadziły do stopniowego odsunięcia anglosaskiej arystokracji od wpływów politycznych. Masowej konfiskacie ziem towarzyszyło przekształcenie licznej grupy wolnych chłopów w poddanych. Skonfiskowane przeciwnikom dobra Wilhelm włączał do swojej domeny albo nadawał rycerzom normandzkim jako lenna.

Przysięga wierności na zjeździe w Salisbury w 1086r. Król nakazał ją złożyć całej wolnej ludności. Odtąd każda przysięga lenna zarówno wasali pośrednich jak i bezpośrednich króla mogła być złożona tylko z zastrzeżeniem zachowania przysięgi wierności wobec króla.

Domesday Book Kataster gruntu, sporządzony na żądanie Wilhelma w 1085-86r. w celu uzyskania kontroli nad stanem posiadania i określenia zdolności podatkowej ludności. Szczegółowy raport statystyczno-finansowy o stanie posiadania wszystkich mieszkańców królestwa. Służyć miał przede wszystkim za podstawę wymiaru podatku gruntowego (szczególnie Danegeldu – podatku ustanowionego jeszcze przez władców anglosaskich, na cele obrony przed najazdami Skandynawów). Księga Sądu Ostatecznego zawierała szczegółowy spis posiadłości ziemskich należących w każdym hrabstwie do króla, duchownych i świeckich feudałów. Podawała ilość wasali, rozmiary posiadłości, rodzaj gleby, liczbę chłopów, wysokość danin ilość młynów, kopalni itp.

I Karta swobód – wydana w 1100r. przez Henryka I aby uzyskać poparcie baronów i duchowieństwa w walce o tron. Zawierała szereg ustępstw króla na ich rzecz (zwłaszcza w dziedzinie fiskalnej). Potwierdzona została następnie przez Stefana z Blois.

Reformy ustrojowe Henryka II Plantagenta: Konsolidacja wewnętrzna państwa. Utrwalenie zasady dziedziczności tronu. Reorganizacja administracji centralnej i lokalnej. Uporządkował sądownictwo, rozszerzył kompetencje sądów królewskich kosztem feudalnych. Konstytucje klarendońskie z 1164r.

Hubert Walter – wyznaczony przez Ryszarda Lwie Serce justycjariusz, arcybiskup Canterbury sprawował rządy w Anglii w imieniu króla.

Rządy Jana bez Ziemi Król Francji Filip August II pozbawił go (pod zarzutem felonii), rozległych posiadłości francuskich. Aby zdobyć finanse na wojnę z królem Francji znacznie wzmógł nacisk fiskalny – niezadowolenie, zwłaszcza duchowieństwa. Konflikt króla z papieżem Innocentym III. Postawa króla wobec arcybiskupa Canterbury spowodowała nałożenie na niego przez papieża klątwy oraz obłożenie Anglii interdyktem; w zamian za jego zniesienie król musiał się ukorzyć przed papieżem. Próba odzyskania posiadłości francuskich (sojusz z Ottonem IV) doprowadzała do klęski króla pod Bouviens w 1214r. Silna opozycja wobec monarchy: feudałowie, duchowieństwo i mieszkańcy Londynu. Opozycja antykrólewska domagała się potwierdzenia dawnych praw i przywilejów przyznanych przez Henryka I. Odmowa króla  groźba wojny domowej i pozbawienia go korony  kapitulacja monarchy i ogłoszenie Wielkiej Karty Swobód.

No tags for this post.

Pages: 1 2




Comments are closed.