Notatki na studia notatki i ściągawki

Kolejne notatki pojawiły się w naszej bazie. Całkiem świeżo opracowane:
Sa to: Zasady interpretacji prawa międzynarodowego umieszczone w kategorii Prawo międzynarodowe. Jako uzupelnienie tej wiedzy zobaczcie także materiały dotyczące wykładni prawa z działu teoria prawa

Dziś dodałem nowe notatki z logiki, jak wiadomo to obowiązkowy przedmiot na studiach prawniczych. Notatki można zlaleźćpod adresem Logika podstawy

Cesarstwo Austriackie (1804 -1867)

Kontynuacja feudalnej monarchii absolutnej

Reformy Józefa II:
Zniósł poddaństwo chłopów.
Przeprowadził zmiany administracji miejskiej, wiejskiej, sądow­nictwa.
Wydał postępową kodyfikację.
Wprowadził równouprawnienie wyznań.
Podporządkował Kościół katolicki państwu (józefinizm).

Losy reform józefińskich:
Re­formy przeprowadzone w duchu oświeconego absolutyzmu, sta­nowiły próbę powstrzymania kryzysu feudalnej pań­stwowości i dostosowania jej do potrzeb no­wej epoki, opóźniły tylko proces erozji dotychczaso­wej formy ustrojowej, lecz nie zapobiegły wstrząsom rewolucyjnym, które wystąpią w Austrii w następ­nym stuleciu.

Naruszenie przywilejów stanowych szlachty i duchowieństwa, lekceważenie narodowych odrębności po­szczególnych ludów wchodzących w skład monarchii, będąc skutkiem konsekwentnego dążenia do ujednolicenia państwa, doprowadziło do powszechnej opozycji wobec reform Józefa II.

Proces reform wewnętrznych zahamowany został za Leopolda II, który ła­godząc wiele rozporządzeń swego poprzednika, skon­centrował się na problematyce międzynarodowej, zażegnując zewnętrzne zagroże­nia, na jakie narażone było państwo.
Jego syn Franciszek II, nie wykazując reformator­skich ambicji swoich poprzedników i dbając przede wszystkim o zachowanie swej absolutnej władzy w nienaruszonej postaci,

AUSTRIA i PRUSY

Cechy rządów absolutyzmu oświeconego:
Austria – Maria Teresa i Józef II
Prusy – Fryderyk II

Władcy występowali w charakterze sług państwa.
Zmierzali do zreformowania państwa wg zasad rozumu.
W działalności centralnych organów zaznaczyła się zdecydowana przewaga monarchy, który decyzje podejmował osobiście.
Przeprowadzali liczne reformy:

Podatkowe
Zrównanie ciężarów państwowych dla wszystkich grup społecznych celem zwiększenia dochodów państwa.
Administracyjne
Celem unifikacji prowincji i poszczególnych ziem.
Społeczne
Celem zniesienia najbardziej rażących różnic w społeczeństwie.
Religijne
Gł. polegały na wprowadzeniu tolerancji religijnej.
Wojskowe
Celem zmodernizowania i zwiększenia armii.
Gospodarcze
Posługiwanie się teorią i praktyką merkantylną.
W zakresie sądownictwa
Zostało zreformowane, zadbano o odpowiednie wykształcenie sędziów.

Monarchia Habsburgów
Terytoria monarchii Habsburgów
Austria
Kraje korony św. Wacława: Czechy, Morawy, Śląsk.
Kraje św. Stefana: Węgry, Chorwacja, Słowacja.
Sukcesywnie ograniczano samodzielność terytoriów.
Król
Centralny organ w ustroju politycznym.
Sankcja Pragmatyczna
z 1713r.
Regulowała zasady dziedziczności tronu.
Wydana za Karola VI (nie miał męskiego poto

Ewolucja ustroju państwa pruskiego:
Pruski system absolutyzmu oświeconego i pań­stwa policyjnego poddany został gruntownym reformom, któ­rych celem było przeprowadzenie zmian ustroju społecznego dla zapobieżenia rewolucji oraz poprzez ukształtowanie, początkowo w ramach pro­wincji, a następnie całego kraju:
pewnych form re­prezentacji
dopuszczenie stanów do współuczestni­czenia w działalności ust. i kontroli administracji
przyznania im uprawnień w za­kresie samorządu lokalnego i prowincjonalnego.

Na­czelnym postulatem barona Steina, było bliższe zwią­zanie obywatela z państwem i włączenie go do udziału w życiu publicznym.
Reformy nie doprowa­dziły do obalenia rządów osobistych monarchy i za­stąpienia ich ustrojem konstytucyjnym.
Reakcyjny charakter polityki prowadzonej przez Hohenzollernów utrwalił się w wyniku upadku Napoleona, a przebieg wydarzeń po Kongresie Wiedeńskim i zawarciu Świętego Przy­mierza sprawił, że Prusy pozostały monarchią absolutną do roku 1848.
Dopiero wydarzenia Wiosny Ludów zapoczątkują przekształcenie pań­stwa w monarchię konstytucyjną, a klęska poniesiona w I w.ś. oraz fala ruchów rewolucyjnych, które opanowały Rze­szę pod koniec roku 1918 (szczególnie tzw. rewolucja listopadowa), doprowadziły do abdykacji króla pru­skiego i cesarza w jednej osobie oraz narodzin pru­skiej demokracji parlamentarnej, funkcjonującej w ra­mach Weimar

Związek Reński (1806-1813)

Geneza
Zmiana sytuacji prawno-ustrojowej krajów niemieckich spowodowana wojnami z Francją.
Wyparcie wojsk pruskich i austriackich z terenów po lewej stronie Renu.
1) Pokój w Bazylei – 1795r. (Francja-Prusy)
Wyrażenie zgody przez Prusy na zatrzymanie przez Francję swoich posiadłości na zachód od linii Renu. (tajna klauzula)
2) Traktat w Campo Formio – 1797r. (Francja-Austria, wymuszony)
Oddawał Francji lewy brzeg Renu.
Nie były jednak to tereny należące do Austrii, lecz do książąt Rzeszy (mieli uzyskać rekompensaty terytorialne na prawym brzegu).

3) Traktat w Luneville – 1801r. (Francja-Austria, II koalicja)
Potwierdzenie większości artykułów z Campo Formio. W tym dotyczących granicy francusko-niemieckiej.
Cesarz Franciszek II uznał oficjalnie granicę na Ranie.
Sejm w Ratyzbonie zajął się sprawą odszkodowań dla rodów szlacheckich, które poniosły straty terytorialne.
Gwarantem realizacji uregulowania nowych stosunków w Rzeszy była Francja, co dawało jej duże możliwości interweniowania w sprawy wewnątrzniemieckie.

Deputacja Rzeszy – Reichsdeputation:
Powołana przez Sejm.
Skład: 4 elektorów + 4 książąt.
W 1803r. opracowała projekt dotyczący likwidacji 112 samodzielnych państewek – „stanów Rzeszy” (parafowany przez cesarza i aprobowany przez Francję).
Likwidacja wszystkich z wyją

Król/cesarz

Formalnie szeroki zakres uprawnień, praktycznie ograniczony przywilejami udzielanymi książętom.
Funkcje króla:
1.Zwierzchni pan lenny. Mogło to prowadzić formalnie do objęcia opróżnionych lenn, na przeszkodzie jednak stał przymus nadawczy lenn, zgodnie z którym król zmuszony był nadawać opróżnione lenno nowemu lennikowi w ciągu roku.
2.Właściciel dóbr państwowych. Były one jednak okrojone wskutek nadań na rzecz osób trzecich. Nadania takie stosował król, wobec czego od XIII w. ustaliła się zasada, że panujący nie może wyzbyć się dóbr państwowych bez zgody elektorów. Dokonano rozdzielenia dóbr prywatnych króla od dóbr państwowych.
3.Najwyższy sędzia. Uprawnienie z czasem uległo ograniczeniu poprzez przywileje przekazujące sądownictwo w ręce feudałów.
4.Naczelny dowódca wojskowy.

Król jako najwyższy sędzia nie podlegał żadnemu sądowi.
Zwierciadło saskie przewidywało zasadę (XIII w.), że prawo sądzenia króla przysługuje palatynowi nadreńskiemu, ale w praktyce nie stosowano tej zasady. Teoretycznie król był nieusuwalny.
Królowi przysługiwały liczne regalia, z których wiele przekazał na rzecz władców terytorialnych.
Z tytułu „cesarza” nie przysługiwały władcy jednak żadne szczególne uprawnienia poza reprezentowaniem państwa na zewnątrz.

Wybór króla:
Elekcyjność tronu.
Wyboru władcy dokonywali od XII

WŁOCHY

Teoria rzymskiego pochodzenia miast włoskich.
Spór odnośnie genezy rzymskich miast.
a)Pochodzenie z dawnych rzymskich municypiów.
b)Powiązanie z tymi samymi zjawiskami, które dały początek miastom w innych częściach Europy.
Najazdy barbarzyńskie (Longobardowie) zadały ostateczny cios dotychczasowej organizacji municypalnej, jednak przynajmniej niektóre miasta przetrwały lub zostały odbudowane.
Utrzymały dawną tradycję, pozostając zarazem  środkami życia publicznego.
Skutki najazdów germańskich: wyniszczenie kraju, gospodarcza ruina, upadek miast, załamanie dawnej organizacji municypalnej. Przestały działać dawne kurie miejskie, których funkcje przejmowali urzędnicy cywilno-wojskowi i biskupi.

Rola biskupów w miastach
Wzrost roli biskupów
Miasta skupiały głównie katolików, germańscy arianie osiedlali się na wsiach.
Uprawnienia administracyjne i sądowe uzyskane od cesarzy bizantyjskich.
Stając się rzecznikami ludności katolickiej, zdobyli coraz większy wpływ na życie miasta.
Przywilej K. Wielkiego z 772r.
Biskupi zostali wyjęci spod władzy hrabiów.
Miasta na czele, których stali biskupi uzyskały znaczny stopień autonomii.
Uprawnienia administracji królewskiej przechodziły na urzędników powoływanych przez biskupów, którzy uzyskują z kolei wyższe sądownictwo i to przeważnie z prawem rozstrzygania w ostatniej instan